Lid worden

'Ik hoop uit te komen op 1,85m, dat lijkt me een mooie lengte!'

Mijn naam is Sandy en ik ben veertien jaar oud. Ik ben geboren met het Sotos-syndroom, daardoor ben ik erg lang voor mijn leeftijd. De endocrinoloog zei dat ik misschien 1,90m zou worden of langer. Dat vond ik niet zo leuk. Ik kon toen kiezen tussen een operatie aan de groeischijven (Epifysiodese) of een hormoonbehandeling. Ik heb gekozen voor de operatie omdat ik bang was voor de bijwerkingen van de hormonen.

Ik werd geopereerd in het Wilhelmina Ziekenhuis in Assen, door dokter Ensing. Ik vond het heel spannend want ik was bang dat het heel veel pijn zou doen. Op donderdagochtend moest ik me melden op de opname-afdeling. Die middag werd ik al geopereerd. Mijn benen waren helemaal roze van het ontsmettingsmiddel. Toen ik bijkwam van de operatie, waren mijn benen ingetapet. Ik mocht die dag niet uit bed. Dat was wel lastig met plassen. Gelukkig kwam de volgende ochtend de fysiotherapeut en toen mocht ik een paar meter lopen, eerst met een looprek, daarna met krukken. ’s Middags mocht ik proberen of ik de trap op kon met krukken. Dat lukte! Ik mocht de dag daarna al weer naar huis omdat het lopen heel goed ging en de wonden er goed uit zagen. Uiteindelijk heb ik dus maar twee dagen in het ziekenhuis gelegen.

Ik heb op elk been vijf kleine littekens. Over een poosje zie je er bijna niets meer van. Al met al is het me erg meegevallen. Dokter Ensing en de verpleegsters in het ziekenhuis waren heel erg aardig en de pijn was goed te doen, ik heb er weinig last van gehad. Thuis moest ik nog wel een paar weken voorzichtig doen: ik mocht niet sporten, wel naar fysiotherapie. Na zes weken liep ik zonder krukken en nu, na 12 weken, kan en mag ik alles weer doen.

Ik ben sinds de operatie niet meer gegroeid, maar ik denk wel dat er nog een paar centimeter bijkomen. Vanuit de benen groei je na de operatie bijna niet meer, maar vanuit je rug nog wel een beetje. Ik hoop uit te komen op 1,85m, dat lijkt me een mooie lengte!